இயல்பியல்

வான் தொடும் தூரத்தில்

கிடைத்த மேகத்தின்
உச்சியில் மிச்சமிருக்கிறது

ஒரு சொட்டு நீர்

இரண்டு நெடுங்கோடுகளுக்கு

இடைப்பட்ட பள்ளத்தில்

தனக்கான தேக்கங்களில்

நிறைத்துக்கொண்டு

சென்றது ரயில் வண்டியின் பெட்டிகள்

நாளை பொம்மை கிடைக்கும்

என்ற நிம்மதியில்

உறங்குகிறது ஒரு குழந்தை

நனைந்து விடக்கூடாதென்று

மழையை வேடிக்கை பார்த்து

ஒதுங்கி நிற்கிறேன்

இன்னமும் விடாத தூறலை ரசித்தபடி

ஆகாசவாணி

அந்த ஒற்றைத்தாளில் தெரிந்த
அந்தரக்கிழிசலின் தையலைக்கிழித்து
நூல்களாய் துளிகள் கொட்டித்தீர்க்க
கிடைத்த மிச்சக்கடலில்
பயணம் போகும்
அந்தக்கப்பலை
நனைக்க விரும்பாமல்
நிமிர்ந்து பார்த்து சிரிக்கும் அழகில்
தெரிந்து கொண்டேன்
காட்சியிலும் கவிதையிருப்பதை

அந்தரவெளிகள்

இந்தக்கணம் முடிவதற்குள்

ஏதோவொரு கையில்

சிக்கியிருக்கக்கூடும்

மிச்சமிருக்கின்ற உயிர்மூச்சு

இருத்தலின் சாத்தியங்கள் அற்றுப்போன

சில நிமிட இடைவெளிகள்

போதும் நமக்கு

உன்னிடமும் வந்து சேரக்கூடும்

தொட்டுப்பார்..அனுபவி..சுவாசி..

பின்னர் காற்றை பறக்கவிடு

விரவுதல்களில் பற்றிப்பிடித்து

இடைவெளிகளின் மீதியில்

தப்பிப்பிழைத்து

மிதக்கின்ற காற்றுக்கும்

இருக்கின்றது ஏதோவொரு காரணம்